واجب است تقرّب به خدا . و نيّت نماز اين دو طواف و نيّت سعى ما بين صفا و مروه به اين طريق كند . و چون از اين پنج امر فارغ شود ، واجب است كه به‌منى عود كند براى چهار امر : اوّل : در منى سه شب ايّام تشريق بودن ، و آن يازدهم ، و دوازدهم ، و سيزدهم ماه ذيحجّه است . و جايز است شخصى را كه در احرام عمره و حجّ شكار و مباشرت با زن نكرده آنكه شب سوم در منى نماند و آنكه وقت ظهر دوازدهم از منى بيرون رود ، مگر آنكه در وقت مغرب شب سيزدهم در منى باشد كه در اين صورت بودن آن شب در منى واجب است و بيرون رفتن جايز نيست . و در هريكى از اين سه شب تا صباح ماندن در منى لازم نيست ، بلكه آن‌قدر توقّف كند كه نصف شب بگذرد و بعد از آن بيرون رود [ 1 ] مىتواند . و جايز است به جاى آن شب در منى ماندن در مكّه بماند به شرط آنكه تا صبح به عبادت مشغول شود . دوم : رَمْى كردن جمرهء اولى [ 2 ] در هريكى از روزهاى تشريق به هفت سنگريزه . سوم : رَمْىِ جمرهء وسطى در اين سه روز به همان طريق . چهارم : رَمْى جمرهء عقبه در اين سه روز به همان طريق . و واجب است اين ترتيب را مرعى داشتن . و وقت رَمْى از طلوع [ 3 ] آفتاب است تا وقت شام [ 4 ] . و اگر شخصى را عذر باشد جايز است كه شب رمى كند . و بدان‌كه آداب سنّتى اين رمى قبل از اين مذكور شد . و فرقى نيست الّا در دو امر : اوّل : هر يكى از جمرهء اولى و وسطى را در وقت رَمْى بردست راست گيرد [ 5 ] . دوم : بعد از رَمْى هريك از اين دو جمره اندكى نزديك آن ايستد و به حمد

--> [ 1 ] - اگرچه افضل ماندن تا صبح است . ( خراسانى ، مازندرانى ) [ 2 ] جمرهء اولى دور تر از جمرات است از مكّه و نزديك مسجد خيف . ( مازندرانى ) [ 3 ] و افضل بلكه احوط اين است كه در وقت زوال باشد . ( كوهكمره‌اى ، مازندرانى ) [ 4 ] و احوط تا ظهر با امكان . ( دهكردى ) [ 5 ] يعنى جمره سمت دست راست او باشد و اوطرف چپ‌جمره‌باشد . ( خراسانى ، مازندرانى )